Selecteer een pagina

Vorig jaar las ik een artikel van Ben Tiggelaar waarin hij organisaties oproept te investeren in de kwaliteit van teamleiderschap. Volgens hem wordt deze rol al jaren verwaarloosd, terwijl het juist hèt verschil maakt als het gaat over uitval, verloop en lage betrokkenheid van personeel bij organisaties. Het triggert mij want in mijn advieswerk merk ik ook regelmatig hoe zwaar de rol van teamleider momenteel is in de zwembaden. De werkdruk is hoog, ze hebben het gevoel dat ze falen in de formatie, achter de feiten aanlopen en het team niet kunnen aansturen zoals ze wensen. Toch blijven ze doorbuffelen. “Als ik te veel van mijn mensen vraag ben ik bang dat ze weggaan, dus ik laat het maar even zo”, hoor ik ze dan zeggen. Terwijl ik weet dat ze het liever anders zouden willen.

Werkdruk

Vanuit het management heeft de teamleider te maken met de bedrijfsdoelstellingen die via digitale dashboards nauwlettend worden gevolgd. Bezettingsgraad, groeien in de verschillende omzetgroepen, formatieplanning, inwerken van nieuwe collega’s, communicatie naar bezoekers via mail en sociale media, zwemlesplan, veiligheidsplan, schoonmaakplan, techniek, de start van het buitenbadseizoen, nieuwe incassoafspraken, abonnementen, tariefswijzigingen en dan ben ik vast nog dingen vergeten. Vanuit het team dat ze aansturen zijn er ook veel wensen waar ze aan willen voldoen. Roostertijden, lesmateriaal, opleiding en scholing, afstemming, coördinatie zwemlessen, teamuitje, diplomazwemmen. Het dagelijkse gevecht dat een teamleider levert om de formatie op orde te hebben, geeft momenteel veel werkdruk. Geen dag rust, want altijd is er wel iemand vrij of ziek en veel zwembaden en zwemscholen hebben structureel vacatures openstaan. In rap tempo worden er plannen gesmeed om mensen intern op te leiden en er is al afgeschaald vanwege tekort aan ‘handjes’. Gelukkig is er op veel plaatsen een flexibele schil collega’s, maar die mensen moeten worden uitgevraagd en ingepland, ingewerkt en aangestuurd. Daarover moet worden gecommuniceerd met collega’s en bezoekers, want we willen allemaal stabiliteit en dus vaste gezichten op vaste momenten.

Transfer

In mijn trainingen ben ik vaak bezig met het aanleren van nieuw gedrag. Maar nieuw gedrag aanleren is één ding, dat automatiseren is de uitdaging. Als er niet op wordt gecoacht door de teamleider, doet iedereen na een tijdje weer wat hij altijd deed en lijkt het nieuw geleerde naar de achtergrond te zijn verdwenen. Het nieuwe gedrag toepassen in de praktijk is dus essentieel, we noemen dit transfer. Vanuit opleidingskunde weten we dat de invloed op het succes van transfer voor een groot deel ligt bij de rol van de leidinggevende. Maar hoe borg je dit als die leidinggevende (te) weinig tijd heeft om het nieuw geleerde te borgen? De teamleider is in de zwembadbranche dus ook een essentiële schakel. Bij deze wil ik daarom managers uitdagen eens kritisch te kijken naar hoe goed zij zorgen voor hun teamleiders. Krijgen ze de waardering en erkenning die ze verdienen? Hebben ze voldoende tijd om de teams goed aan te sturen? Krijgen ze de steun en aandacht die ze nodig hebben? En hebben ze ook af en toe contact met collega teamleiders in de branche? Teamleiders zelf zou ik willen oproepen om elkaar op te zoeken. Maak tijd om met elkaar te sparren, te leren, te jatten en te delen. Teamleiders verenigt u!  En wees vooral niet bang om je concurrent te wijs te maken, want er zijn bezoekers en zwemleskinderen genoeg. Wanneer organiseren wij eens de Nationale dag van de Teamleider?

Deze blog verscheen eerder op zwembadbranche.nl.